iMonk | Temmuz 2004

Kalküta, Hindistan — Pazar, 4 Temmuz

Caturmasya

Cuma gününe denk gelen purnima (dolunay), ay takvimine göre, Hindistan'daki yağmur mevsiminin dört ayının yani caturmasyanın başladığına dikkat çekti. Genellikle, bu dönemde sannyasiler (gezgin rahipler) bir yerden bir yere seyahat etmezler ve dolayısıyla özel riyazet yeminleri uygularlar.

Caturmasya vrata (yemini) uygulayan bir kişi bu dört ay boyunca, Temmuzdan Ekim ayı sonuna kadar traş olmaz, günde bir öğünden fazla yemez, her bir ayda sırasıyla ıspanak, yoğurt, süt ve mercimekten kaçınır, vs.

Bir keresinde bir devotee Srila Sridhar Maharaj'a caturmasya vrata uygulamasının gerekli olup olmadığını sorunca, Srila Guru Maharaj şöyle cevap verdi:

"O daha az öneme sahiptir. Asıl önem verilmesi gereken atma-samarpana yani kendini vermektir. O öz teslimiyeti yani atma-nivedanamı geliştirecek pek çok yöntem vardır. Gerçek olan şey, gerçek sermaye odur ve bütün bunlar [yeminler] atma-nivedanama yardımcı olmak üzere düzenlenmiştir. [Srimad Bhagavatam'da] Prahlad Maharaj şöyle der, 'Pek çok yerde kutsal metinler tarafından pek çok öğüt verilir, ancak hepsinin özü atma-samarpanadır, kendini vermektir. Bütün bu öğütler sadece bu sonucu elde etmek için verilmiştir.'

"Ghee nasıl ateşe dökülürse sen de kendini Krishna ateşine öyle atmalısın ve kendini sadhunun, Mahaprabhu'nun, Gauranga'nın ellerine teslim etmelisin. Bir miktar çile çekmek, şu ya da bu, o kadar da önemli değildir. Esas olan sermayeni; bütün sermayeni, öz benliğini dışarıya çıkarmandır. Krishna kısmi katkıyla tatmin olmaz; O senin öz benliğinin tamamını ister.

"Krishna senin kalbini ister. Çileler, azıcık bedensel acı veya bir miktar zihinsel acı — onların hiç önemi yoktur. Sadece samarpana gerekir. Krishna'yı, Krishna'nın lütfunu elde etmek için gerekli olan odur: topyekûn kalp alışverişi gerekir. Eğer kalbini verirsen karşılığında Onun kalbini alırsın."

—İngilizceden çeviren:
Krishnendrani Devi Dasi

Kalküta, Hindistan — Salı, 6 Temmuz

Prasadam: Merhamet artıkları

Srila Gurudeva, Praphula Krishna Prabhu'nun en son slayt sunumundan çok memnun. Sunum Sri Chaitanya Saraswat Math'ın, koruyucularımızın ve misyonumuzun dünya çapındaki etkinliklerinin görsel tanıtımı için çok güzel bir giriş sağlıyor.

Srila Gurudeva geçen gün bilgisayarında bu sunumu bir kez daha izlerken, prasadam (kutsanmış yiyecek) slaydında durup başlığı okuyor — "Prasad-sevaya: Çözüm prasadamdadır" — ve bana dönüp şöyle diyor:

"Bu ne kadar hoş birşey, Maharaj: prasad-sevaya."

Sunuma geri dönerek Srila Bhaktivinoda Thakur'un Prasad-sevaya'sından alınan ayeti okuyor: "Dostlarım! Lord Krishna'mız lütufla doludur; bu en aç gözlü duyuyu, dili fethetmek için bize prasadı: Tanrı'nın lütfunu, Kendi kutsal yemeğinin merhamet-artıklarını verdi..."

Slayda dikkatle bakıyor ve tekrarlıyor, "Merhamet-artıkları... Tanrı'nın lütfu."

Sonra başını sallıyor ve bir kez daha bana dönerek şöyle diyor: "Çözüm ortada, aç gözlü dilin nasıl fethedileceği ortada, oysa bizler kendi damak tadımız ve duyusal zevkimiz için buzdolabını açıp oradan yiyoruz..."

Öğle vakti, deitylere sunulacak olan her türlü bhogayı pişiren Sripad Mangal Maharaj — artık prasadam yani kutsanmış yiyecek olan — sunuyu öğle yemeği olarak bütün devoteelere dağıtma işini de yapıyor.

Bengalli yeni devoteelerden biri önce bir yemeği almaktan kaçınıyor ama Mangal Maharaj alması için israr ediyor. Ardından, öğle yemeği sırasında Bengalce bilmeyen tek ben olduğum için Mangal Maharaj şu açıklamayı yapıyor:

"Patlıcan subji almak istemedi, çünkü patlıcana alerjisi olduğunu söylüyor. Ama ben ona dedim ki — ve bu doğrudur — bu patlıcan değildir: prasadamdır."

Ve "alerjik" devotee devreye giriyor: "Ve ben de seve seve yiyorum..."

—İngilizceden çeviren:
Krishnendrani Devi Dasi

URL: http://www.imonk.net/turkish/04/july1.html
Düzen: iMonk — 23 Temmuz, 2004.